Vrijdag 15 april 2011, 20.40 u
REIS NAAR HET HART VAN DE DUISTERNIS (hh van 20 mei 2010)
De rebelse stad Kisangani staat gekend als de barometer voor heel Congo. Langzaam maar zeker gaat het er in stijgende lijn. Is het oude Stanleystad nu de stad van de hoop?
Rudi Vranckx vaart westwaarts over de Congostroom, diep het hart van Congo in. Kilometer na kilometer zien we de wereld exotischer en onverklaarbaarder worden. Acrobatische vissers die diamanten uit een kolkende stroom proberen te halen. Een imam die in naam van de vrouwenemancipatie het wettelijk recht op vier vrouwen opeist en de spoedige islamisering van Europa voorspelt. Een kolossaal onderzoekscentrum aan een heilig woud, dat al decennia leeg staat maar om onverklaarbare redenen intact gebleven is.
En over de hele aflevering zweeft de geest van Patrice Lumumba, de charismatische en mee door de Belgen vermoorde eerste premier van Congo. Bonjour Congo neemt u mee van de plek waar Lumumba zijn toespraken hield en een aanslag overleefde, tot een dorp diep in de brousse waar al dertig jaar geen blanke te zien was. Daar geeft de lokale sekteleider Moïse le Libérateur Vranckx een koninklijk onthaal – om vervolgens uit te leggen dat hij eigenlijk Lumumba én de nieuwe Jezus is.
8 reacties ↓
1 DANIEL MAYELE // 19 Apr , 2011 om 09:09
J’ai eu le privilège de voir sur la VRT /CANVAS l’excellent reportage de Monsieur Rudi Vranckx “BONJOUR CONGO”, notamment l’AFL.3 sur Kisangani (Stanleyville) et les environs.
Nous avons été fort intéressés par l’intelligence,la sagesse et la perspicacité de la personne qui a été témoin occulaire du lieu où le Héros National du Congo, Patrice (H)Emery LUMUMBA avait fait une partie de ses discours d’une très haute élévation morale et politique; ses discours prémonitoires.
Il est un fait évident que les efforts de quelques esprits chagrins de la communauté internationale pour éradiquer à jamais le nom et l’oeuvre de Patrice Lumumba n’ont eu aucun effet sur les populations qui continuent à souhaiter que son Programme d’Action Politique soit mis en chantier au Congo.
Ce sera bénéfique pour toutes celles et tous ceux qui souhaitent une collaboration et une coopération saines, responsables, dignes et mutuellement avantageuses entre les nations éprises de paix et de justice et le grand continent qu’est le Congo.
Quand les Congolais vous disent que Patrice LUMUMBA est toujours vivant cela signifie, entre autres, que son oeuvre et son influence continuent à imprégner toutes les couches de la population et à insprirer les femmes et les hommes de progrès et de vision de la grande Nation kongolaise.
Daniel MAYELE
leoparddebafwasende@hotmail.com
2 Ghyselings // 27 Mei , 2010 om 15:08
Heb deze reportage gemist. Hopelijk komt de dvd versie vlug. Volledig akkoord met vorige reacties. Ik ben in Kisangani getogen en heb er 1964 meegemaakt…. De laatste keer was ik er in 1990.
De kultuur van die stad is totaal veranderd. Vroeger werd er alleen swahili gepraat en lingala was +/- een vreemde taal. Ook werd er vooral rijst (paddy) gebruikt en zeer weinig manioc. Rijst is veel gezonder.
Om alle problemen te voorkomen (corruptie - hekserij enz..) Zou er moeten en bijzondere aandacht gaan naar een keurig onderwijs. en er de middelen voor vrij maken Paul Wilschinsky gewezen directeur van de wereldbank verbleef er een volledige week en zorgde voor de investeringen nodig voor een basis school dat nu bijzonder goed beheerd is;
De Tshopo centrale werd pas in dienst gebracht in 1956. Tervoren werd de stroom geproduceerd door een thermische centrale gelegen aan de Otraco haven. Om 22 uur werd alles stil gelegd Het zou daar ook redelijk eenvoudig zijn om een dam + centrale te bouwen op de Lualaba aan de Wagenias.
Voordelen zijn :
- onbeperkt en goedkope elektrische energie
- mogelijkheid tot regulatie van het niveau van de Congo stroom met verbetering van water - transport
- misschien het bevaren van de Lualaba van Stan naar Ponthierville, in werkelijkheid tot Kindu.
3 cp // 26 Mei , 2010 om 19:09
In de aanloop naar het programma las en hoorde ik over het boek ‘Heart of darkness’ van Joseph Conrad. Ik wilde wel eens weten wat dit werk zo bijzonder maakte, temeer daar het ook zo opgehemeld werd in het boek ‘De zwarte Livingstone’ van Pagan Kennedy dat ik net gelezen had.
Deze verhalen brachten de geschiedenis van het donkere continent eind 19de eeuw, terug naar boven: slaven en uitbuiters, handelaren in ivoor en rubber, verborgen (verboden) steden, afgelegen dorpjes en steden, krijgers met pijl en boog, zwarte magie, kannibalen, geheimzinnige ziekten, stoomboten op de soms krachtige dan weer ondiepe stromen, koloniale praktijken… huiveringwekkend (The horror! The horror!).
Toen de aflevering van donderdag aangekondigd werd als ‘de reis naar het hart van de duisternis’ waren de verwachtingen dan ook hooggespannen. Ik was voorbereid…, dacht ik…
Vorige week nog zat ik met dichtgeknepen keel te kijken en luisteren naar jonge meisjes die hun aangrijpend verhaal deden, naar een dokter die ons verweet bewust weg te kijken van wat gebeurt in Congo, naar een moedige dame die vertelde over de gruwelen van de genocide tussen Hutu’s en tutsi’s en nog zoveel meer…
Deze week kon ik mijn ogen niet geloven!
Het eerste deel was ‘interessant’:
Stanleystad – dat er ooit imposant uitzag - ligt er nu verloederd bij. Langs de Congostroom – dieper het binnenland in – zien wij een diamantvisser aan het werk, leden van een kleurrijke stam in hun kano’s of prauwen, lemen huisjes gaan over in primitievere behuizing, elektriciteit is er niet (meer), plaatsen waar ooit bedrijvigheid en economie was, liggen er nu troosteloos en verlaten bij.
Het tweede deel was ‘hallucinant’:
Gefascineerd zat ik te kijken naar de verrezen Patrice Lumumba.
De ontvangst die de ploeg te beurt viel. Magnifiek!
De nieuwe Jezus! Niet te geloven.
Soms weet je niet of je lachen moet of huilen.
Ik ben blij dat er een dvd komt van de reeks. Dit wil ik nog wel eens opnieuw zien want er is ongetwijfeld veel aan mijn aandacht ontsnapt.
Ook het boek ‘De ontdekking van Congo’ krijgt eerstdaags zijn plaats op de boekenplank.
Proficiat aan de ploeg die deze reeks maakte.
4 Rik Delaet // 22 Mei , 2010 om 09:46
Toen ik deze uitzending bekeek over die herboren Emery Patrice Lumumba liepen mij de rillingen over de rug. Ik dacht: “Weer een nieuwe ‘Apocalyps now!’ in de maak.‡
5 Tony Verbeeck // 21 Mei , 2010 om 01:42
De Islamitisering van de wereld komt door de Christenen, die 40 jaar geleden hun eigen volk de dood hebben ingejaagd. Zowel massaal in Europa als in Afrika. Enkel maar om plaats te maken voor de Islam. De Katholieken vonden zichzelf een verdorven godsdienst die de wereld zou vernietigen. In feite hebben ze alleen zichzelf vernietigd. Ook die verhalen van massale mensenslachtingen waaraan we heel onze jeugd hebben moeten aan deelnemen, zitten in de doofpot. Ik begrijp die wereld niet. Net als iedereen het goed begon te hebben deden ze elkaar dood. Wie beslist zoiets? Die vragen blijven mijn hele leven achtervolgen.
6 Tillo Behaeghe // 20 Mei , 2010 om 23:00
Zoals bij de eerste aflevering, toen Aimé Behaeghe ter sprake kwam, voel ik mij ook nu persoonlijk erg betrokken bij die derde aflevering, waarin o.a. sprake was van Yangambi. Ik heb daar 4 jaar gewerkt, en ben in 1960 met het allerlaatste groepje blanken uit Yangambi vertrokken, na een dringend bevel uit België om de post te verlaten, hoewel het toen zeer rustig was (maar men wilde de lonen van de zwarte werknemers niet meer betalen). Voor de ‘Botanique’ met o.a. de herbaria, was ik nog de enige blanke; voor het ganse station waren het minder dan 10 blanken. We hebben toen een uitgebreide ‘remise-reprise’ gedaan, van alle dossiers en materiaal, met de moraal erbij dat alles nu van hen was en zij de verdere verantwoordelijkheid droegen. Die nieuwe mensen hadden schrik, en wij zijn in alle rust vertrokken.
Na ons vertrek, en zonder betaling hebben die mensen alles onderhouden (zowat als in die weverij te Kalemie). In 1964, met de Simba’s, zijn de twee belangrijkste personen van ‘mijn remise’ gestorven, de ene doodgeschoten, de andere, onze vroegere verantwoordelijke van het herbarium, schuilde in het bos dat hij kende als niemand anders; zes maand later stierf hij aan ziektes opgedaan in het bos.
Maar er bleef een geloof hangen dat Yangambi eens zou herleven. Een tijdje is daar zelfs een landbouwfaculteit geweest, zonder werkingsgeld.
Nu 50 jaar later is er de spookstad Yangambi en de mythe van de bosgeesten… Het doet pijn!
7 M.B.OOSTENDE // 8 Mei , 2010 om 14:21
De eerste uitzending heb ik gezien en op DVD gezet want ik vond ze prachtig.
8 marjan ryon // 1 Mei , 2010 om 01:15
Ik woon in Italie en kan de afleveringen dus niet bekijken. Is het mogelijk de uitzendingen op DVD aan te kopen?
Reageer!